VEP (Visual Evoked Potentials), czyli wzrokowe potencjały wywołane, to nieinwazyjne badanie oceniające, jak szybko i skutecznie impulsy wzrokowe są przewodzone z siatkówki do kory wzrokowej w mózgu.

W trakcie badania rejestrowane są bioelektryczne odpowiedzi mózgu pojawiające się w reakcji na bodziec wzrokowy. Najczęściej jest to:

• błysk światła,

• lub zmieniająca się rytmicznie czarno-biała szachownica (odwracające się pola).
  
  

Specjalne elektrody umieszczone na skórze głowy rejestrują aktywność kory wzrokowej, co pozwala ocenić:

• przewodnictwo w nerwie wzrokowym,

• funkcjonowanie dróg wzrokowych,

• ewentualne opóźnienia świadczące o ich uszkodzeniu.
  
  

Kiedy wykonuje się VEP?

Badanie stosuje się m.in. w diagnostyce:

• zapalenia nerwu wzrokowego (np. w stwardnieniu rozsianym – SM),

• zaburzeń widzenia, w tym widzenia nieostrego i zaniewidzeń,

• neuropatii nerwu wzrokowego,

• chorób demielinizacyjnych,

• u dzieci – w ocenie rozwoju funkcji wzrokowych.
  
  

Jak przebiega badanie?

• Na skórę głowy zakłada się elektrody powierzchniowe.

• Pacjent patrzy na monitor z migającą szachownicą lub błyskami światła.

• Aparat rejestruje odpowiedzi mózgu.

• Badanie jest bezbolesne, nieinwazyjne i trwa około 15–25 minut.
  
  

Jak przygotować się do VEP?

Przygotowanie jest minimalne:

• Umyj włosy (bez stosowania żeli, pianek, lakierów).

• Jeśli nosisz okulary lub soczewki – zabierz je na badanie.

• Wypocznij i postaraj się być skupiona/y – ważna jest współpraca wzrokowa.

• W przypadku chorób okulistycznych lub neurologicznych poinformuj o nich lekarza.
  
  

Przeciwwskazania

Badanie VEP jest bardzo bezpieczne. Jedynymi względnymi przeciwwskazaniami są:

• świeże urazy lub zmiany skórne w miejscach przyklejenia elektrod,

• problemy z utrzymaniem fiksacji wzroku (np. u małych dzieci – wtedy stosuje się metody dostosowane),
  
  

ciężkie napady fotogenne padaczki (błyski światła mogą teoretycznie wywołać napad – ocenę pozostawia się neurologowi).